گام چهارم:استغاثه به امام زمان (عج)

 

گام چهارم:استغاثه به امام زمان (عج)

معرفت امام زمان علیهِ السّلام

 

 

پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

مَن ماتَ وَ لَم یَعرِف اِمامَ زَمانِهِ ماتَ میتةً جاهِلَیَّةِ.

کسی که بمیرد و امام زمانش را نشناسد به مرگ جاهلیت از دنیا رفته است.

بعد از نعمت توحید و اقرار به نبوت خاتم الانبیاء،نعمتی بالاتر از معرفت امام زمان نیست.

امام زمان اسم اعظم تکوینی خداست.

امام زمان آیینۀ تجلیّات خداست.

امام زمان خلیفه و جانشین خداست.

امام زمان باب الله است.

امام زمان واسطۀ بین خدا و خلق است.

امام زمان پدر مهربان شیعیان است؛بلکه پدر شفیق همۀ انسان ها ست.

امام زمان کاروان سالار قافلۀ عشاق است.

امام زمان انسان کامل است.

امام زمان معلم و مکمل مؤمنین است.

امام زمان یادگار انبیای اولو العزم است.

امام زمان مصلح جهان و منجی بشریت است.

یک دهان خواهم به پهنای فلک تا بگویم مدح آن والا ملک

هرچه گویم عشق را شرح و بیان چون به عشق آیم خجل باشم از آن

نیابت امام زمان در دوران غیبت کبری

 

 

نیابت عامه حضرت در امور عبادی و حکومتی است که متصدی آن فقیه جامع الشرایط است. ولی فقیه،قائم مقام حضرت حجّت در امور حکومت اسلامی است و اضافه بر شرط فقاهت و وَرَع باید به مسائل سیاسی زمان هم مسلّط باشد.

 

 

وظایف شیعه نسبت به امام رمان علیهِ السّلام

در کتاب شریف «مکیال المکارم» که از تألیفات عالم بزرگوار،عاشق امام زمان (ع)،حضرت آیت الله سیّد محمد تقی اصفهانی است؛حدود هشتاد وظیفه بیان شده که مهمترین آنها عبارت اند از:

دعا برای حضرت«عجل الله تعالی فرجه الشریف»،که در توقیع شریف امام زمان (ع) آمده است:«وَ اَکثِرُوا الدُّعَاءَ بِتَعجِیلِ الفَرَج،فَاِنَّ ذَلِکَ فَرَجَکُم.»بسیار برای تعجیل ظهور دعا کنید که همانا فرج خود شما در این دعا کردن است.

دعا برای حضرت،بر فرض که در تقریب ظهور اثر نداشته باشد-که البته اثر دارد-برای خود سازی و رفع حجاب ها و ایجاد ارتباط با حضرت،بسیار مؤثّر و سازنده است.

صدقه دادن برای سلامتی حضرت و خدمت به فقرای شیعه برای خشنودی قلب مقدس امام زمان علیهِ السّلام

ساختن زمینۀ انقلاب حضرت مهدی(ع) و اصلاح جامعه در مسائل اخلاقی و معنوی؛ زیرا اجتماعی که در انتظار مصلح به سر می برد خود باید صالح باشد.

استغاثه از حضرت در همۀ مشکلات؛علی الخصوص مشکلات معنوی و سلوکی.

راههای استغاثه و استمداد

استغاثه و استمداد از حضرت حجت(ع)،دستورات زیر توصیّه می شود:

نماز امام زمان (ع).

نماز استغاثه از امام زمان (ع).

زیارت آل یاسین (همان،زیارت حضرت صاحب الزمان).

دعا در ایام غیبت امام زمان (ع).

صلوات ابوالحسن ضرّاب اصفهانی.این صلوات هر عصر جمعه خوانده می شود.

دربین نمازهای حاجت که به عنوان استغاثه از حضرت (ع)قابل استفاده هست،یکی نماز امام زمان (ع)است که انسان در این نماز، دویست مرتبه خطاب به خداوند متعال عرض می کند:«ایّاک نعبد و ایّاک نستعین»ای خدا ما فقط تو را عبادت می کنیم و فقط از تو یاری می طلبیم.

و نماز دیگر،نماز استغاثه از حضرت مهدی (ع)است.این نماز،دو رکعت است.در رکعت اول حمد و سورۀ فتح و در رکعت دوم حمد و سورۀ نصر و پس از نماز،دعای«سلام الله الکامل...» خوانده می شود.اگر این نماز و دعای بعد از آن زیر آسمان خوانده شود مؤثر تر است.

ما را یاد کردی، ما هم تو را یاد کردیم

این جانب برای تشویق جوانان و استفاده از این دو توسل،داستانی در خصوص درخواست معرفی استاد از سوی حضرت مهدی (ع) تقدیم می دارم:

در یک روز جمعه بنده به جمکران مشرف شده بودم.نماز امام زمان را در داخل مسجد خواندم.سپس در صحن مسجد،در نقطۀ خلوت،نماز استغاثه را با دعای«سلام الله الکامل...»زیر آسمان خواندم.سپس به شهر قم مراجعت نمودم. بعد از نماز ظهر و عصر و صرف نهار خوابیدم.در خواب دیدم حضرت مهدی با چهار نفر سیّد معظّم که در دو طرف حضرت راه می رفتند،از روی پل آهن چی،واقع در کنار حرم مطهر حضرت معصومه علیهِ السّلام عبور می کنند.

یکی از آن چهار نفر را شناختم.ایشان مرحوم آیت الله سیّد محمود مجتهد سیستانی بودند که برادر محترم مرجع عالیقدر،حضرت آیت الله العظمی سید علی سیستانی،(مقیم نجف اشرف می باشند). من هم با فاصله ی بیست متر پشت سر ایشان می رفتم .ناگهان حضرت برگشتند.وقتی چشمم به جمال زیبای ایشان افتاد،باخود گفتم،چقدر جذاب و بی نظیرند.حضرت به طرف بنده آمدند.من هم خودم را به ایشان رساندم،وقتی به محضرشان شرفیاب شدم با دست راست ،با نوک انگشت مبارک،روی قلبم زدند و فرمودند:ما را یاد کردی،ما هم تو را یاد کردیم و همچنین به اینجانب استاد معرفی نمودند.

در این جریان هم دستور خدا را تأکید فرمودند که«اُذکرونی اَذکُرکم» و هم استاد معرفی فرمودند.و به برکت آن استفاده های فراوانی از استاد بردم.دوستان دیگر هم در مشکلات خود از این دو نماز استفاده کرده و نتیجه گرفتند.

نامه نگاری به امام زمان علیهِ السّلام

یکی دیگر از انواع استمداد از حضرت مهدی(ع) رفعه،حاجت و عریضه نویسی است.

ملاقات امام زمان (ع)در دوران غیبت کبری

در غیبت ضغری جای او را نمی دانند مگر خواص شیعه و در غیبت کبری جای او را نمی دانند مگر خواص اولیای او.در حاشیۀ مفاتیح الجنان دستوری هست که هر کس بخواند می تواند در خواب،آقا را زیارت کند.عجیب تر اینکه حتی امکان استفاده و بهره بر داری از محضر مقدس آن جناب نیز هست.

کسی که آرزومند ملاقات امام زمان(ع) است،باید حداقل سه چیز را دارا باشد:

تقوا و پرهیزکاری توام با اخلاص کامل.

عشق و علاقۀ شدید به حضرت مهدی علیهِ السّلام

مداومت به اذکار و اورادی که مشتمل بر تقاضای ملاقات باشد.اما باید توجه داشت که با این همه،در بین هزاران نفر،یکی به نتیجه می رسد؛همانند بیمارانی که به نیّت استشفاء،پشت پنجره فولاد حرم امام رضا علیهِ السّلام دخیل می بندند،ولی از هر هزار نفر یکی شفا می گیرد.

گفتار بزرگان دربارۀ ملاقات با امام زمان (ع)

از مرحوم علامه طباطبائی پرسیدم:آیا امکان ملاقات حضرت هست یا خیر؟

فرمود:بلی ،به سه شرط تقوای کامل،عشق فراوان و مداومت به زیارت آل یس البته آن نسخۀ طولانی (که مستقلاً چاپ شده است).

دستوری از حضرت امام محمد باقر علیهِ السّلام بدین ترتیب رسیده است که هر کس مسبحات ششگانه را(سوره های حدید،حشر،صف،تغابن،جمعه،اعلی)به دستور خاصی که دارد یک سال تمام بخواند حضرت مهدی (ع)را ملاقات خواهد کرد انشاءالله.

البته باید بگویم اگر شرایط سه گانه را محقق ساختند ولی موفق به ملاقات نشدید،ناراحت نباشید.درعوض جایزه دیگری می دهند و هیچ کس را ناامید نمی کنند.

شماری از بزرگان که تشرف داشتند

در این جا از بعضی از علما و بزرگان که تشرفاتی خدمت حضرت داشته اند یاد می کنیم:

علی ابن مهزیار اهوازی.(منتهی الآمال).

محمد بن عیسی بحرینی. (منتهی الآمال).

آیت الله شیخ احمد مقدس اردبیلی. (منتهی الآمال).

حاج سید احمد رشتی.(مفاتیح الجنان). البته تشرف ایشان مکاشفه بوده نه معاینه.

اسمائل هرقلی.(منتهی الآمال).

ملاقلی جولا.(در همین کتاب کیفیت تشرفشان نقل شد).

آیت الله العظمی امام خمینی.(به نقل از آیت الله خزعلی).

آیت الله العظمی نجفی مرعشی.(کتاب منتقم حقیقی).

آیت الله العظمی سید محمد رضا گلپایگانی.(شیفتگان حضرت مهدی(ع)).

سید کریم پاره دوز تهرانی.(کتاب آقا شیخ مرتضی زاهد).

آیت الله العظمی سید مهدی بحر العلوم.(کتاب شیفتگان حضرت مهدی(ع)).

حاج ابو الحسن ضرّاب اصفهانی.(غیبت نعمانی).

آیت الله شیخ حسنعلی نخودکی اصفهانی.

سید ابن طاووس حلّی.(عبقری الحسان).

یاران حضرت مهدی (ع) در زمان غیبت

حتی در دوران غیبت کبری افرادی هستند که ارتباط دائم با حضرت دارند.

در کتاب«سفینة البحار»،ذیل،کلمه قطب نوشته شده است:«قطب»،حضرت مهدی(ع) است و او یارانی دارد به نام «اوتاد» که آنها چهار نفرند.یاران طبقۀ دوم چهل نفرند که به واسطۀ اوتاد با حضرت مرتبط اند و جمع دیگری هستند به نام «نجباء»که با دو واسطۀ فوق الذکر با حضرت در ارتباط اند و آنها هفتاد نفرند و جمع چهارمی هستند به نام «صلحاء»که با سه واسطه با حضرت مهدی(ع) ارتباط دارند. این است خلاصۀ آنچه مرحوم شیخ عباس قمی به نقل از کتاب«مصباح»شیخ کفعمی در «سفینة البحار»نقل کرده است.ولی چند نکتۀ توضیحی عرض می کنم:

این تعدادی که ذکر شد همیشه ثابت نیست و در زمان های مختلف متفاوت است.

عمرشان طبیعی است.

به هیچ وجه ادعای صریح یا غیر صریح ندارند.اگر کسی ادعا کند،مطمئن باشید دروغ گفته است.

کار عمدۀ این افراد امداد مضطرّین در مسائل معنوی و حتی مادی است.

صاحب قدرت فوق العاده هستند، ولی اظهار نمی کنند.

در همۀ اصناف بالاخص روحانیّون حضور دارند.در جامعۀ ما زندگی می کنند و حتی زن و بچه هایشان هم نمی دانند.

استغاثۀ دائم زمینۀ ملاقات

شخصی چهل سال زحمت کشید و دائم در طلب ملاقات حضرت حجت (ع) بود تا اینکه عاقبت به محضر مقدس محبوب و مطلوبش شرف حضور یافت.او که روزها و سال های پُر از درد فراق امامش بر وی سخت گذشته بوددر اولین ملاقات،از حضرتش گلایه کرد و عرضه داشت: آقا جان!شما که عاقبت مرا پذیرفتید؛ای کاش زودتر توفیق شرف یابی به محضرتان را عنایت می فرمودید؛چون در آن چهل سال به آتش فراق شما سوختم.

حضرت فرمودند:((اگر شما را زودتر می پذیرفتم،از ما نان و سبزی می خواستید.حالا که معطل شدید می دانید که چه بخواهید.))

با دوام استغاثه و استقامت در وادی امام زمان علیهِ السّلام می توانید به قرب خداوند نائل آمد.در مسیر خدا جوئی ،قرآن کریم می فرماید:«اِنَ الَّذیِنَ قَالُوا رَبُّنَا اللهُ ثُمَّ استَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَیهِمُ المَلاَئِکَه... .»در این آیه پس از اینکه سالک،خدای متعال را انتخاب کرد و عملاً گفت:ربُنا الله،او را نصیحت می کند که در این راه استقامت ورزد. از این قبیل قصه ها بسیار است،ولی به قول مرحوم امام:«آن را که خبر شد،خبرش باز نیامد.»مرحوم حجت الاسلام و المسلمین حاج سید احمد خمینی در سال آخر عمر امام،خدمتشان عرض کرده بودند:پدر جان!من حالا فهمیدم که غیر از تحصیلات ظاهری موجود،حقایقی هست که در اختیار همه نیست.شما،یا خودتان مرا تعلیم فرمائید یا به کسی که وارد باشد راهنمائیم کنید.امام فرمودند:احمد،«آن را که خبر شد خبرش باز نیامد.»

ای مرغ سحر عشق ز پروانه بیاموز کان سوخته را جان شد و آواز نیامد

این مدعیان در طلبش بی خبرانند آن را که خبر شد ، خبرش باز نیامد