خواجه نجم الدین کبری در کلام استاد

عالم ربّانی حضرت آیت الله شوشتری در خصوص خواجه نجم الدین کبری می فرمودند : از عرفای بزرگوار و در سال 540 هجری قمری متولد شده است. اهل خوارزم بوده؛ در طلب حقیقت سفرهای طولانی نموده است و به شهری که در آن بزرگی بود سفر کرد و همه ی مشایخ اهل عرفان را ملاقات نمود. به حجاز و عراق نیز مسافرت هایی نمود و سرانجام مرید خواجه اسماعیل قصری شد و به دستور وی مسافرت هایی داشت و از او بسیار استفاده کرد، مِن جمله مطالبی که از او بهره برد، تشیع بود که از خواجه بهره مند شد، مانند استفاده ی ملای رومی از شمس تبریزی و سرانجام داماد او هم شد و پس از اینکه ازدواج نمود، خداوند دو فرزند به وی عطا نمود و استادش مرحوم قصری گفت : من آنچه می دانستم به شما انتقال دادم، اینک سفری هم به مغرب (مراکش) برو، لذا سفری هم بدان جا داشت و وقتی استادش به ایشان امر کرد که به مغرب برود، گفت فرزندانم را چه کنم؟ گفت: فرزندان تو فرزندان منند، اینجا هستند تا تو بروی و به کمال برسی.

اهل و عیال را در مصر گذاشت و به مغرب سفر نمود. این سفر دو سال به طول انجامید. پس از دو سال موفق و پیروز به مصر مراجعت نمود. استادش فرمود: تبریک می گویم که به کمال رسیدی! اینک با اهل و عیالت به وطن اصلی خویش بازگرد زیرا خداوند در قرآن فرمود: "و لینذرو قوماً اذ ارجعو الیهم".*

او وقتی وارد وطن اصلی اش شد، دوازده شاگرد بیشتر قبول نکرد و با اینکه ارباب رجوع زیادی داشت، ولی به تربیت دوازده نفر اکتفا کرد.

---------------------------

* سوره توبه، آیه 22

 

منبع : کتاب قبول اهل دل، تالیف حجت الاسلام والمسلمین موسوی مطلق، صفحه 243